Noordelijk Leuven wordt gekenmerkt door lineaire elementen die voor voetgangers en fietsers moeilijk te dwarsen zijn: het kanaal Leuven-Mechelen, de E314, diverse spoorlijnen en de Dijle.
Zo is er in Wijgmaal maar één brug over de Dijle, en die ligt dan nog half op de grens met Wilsele. De volgende brug ligt in
Rotselaar aan de molen. Voor een fijnmazige mobiliteit zouden er overal wel wat meer tunnels en bruggen mogen komen. We hebben in Wijgmaal zelfs een straat genaamd Dijlebrug met ... je raadt het al ... geen Dijlebrug.
Zaterdag fietste ik met Kasper en Wiebe van Rotselaar (aan de Danone) terug naar huis. We waren al een paar keer gestopt bij de werken aan de
nieuwe gasleiding (ik kan moeilijk een bouwput voorbijgaan zonder er eens in te kijken). Aan de Kwellenberg zouden we dan normaal gezien naar rechts afslaan, richting Molen, maar nu reden we even rechtdoor tot aan het water.
Daar zagen we er een (tijdelijke) brug liggen. Hmmmm!
Volgens Wiebe hing er geen bordje 'Verboden de werken te betreden' aan het hek en mochten we er dus door.
Hier mag van mij de rest van het jaar, wanneer de buizen eindelijk in de grond zijn verdwenen, ook nog een brug en een weggetje blijven. Dat mag ook in het verlengde van de Kwellenbergstraat liggen, recht op recht naar Wijgmaalbroek..
Dit is de route die we volgden:
Wijgmaalbroek, een functionele bovenlokale fietsroute werd voor deze werken 'verboden toegang' en werd aan de zijkanten met metalen platen verstevigd zodat vrachtwagens en kranen de werf kunnen bereiken. Dit wordt echter niet helemaal duidelijk aangeduid. Zo wordt er bijvoorbeeld geen omleiding voorzien of aangeduid. Met als voorlopig gevolg
één zwaargewonde.
Hopelijk zetten ze na de werken de signalisatie allemaal terug op zijn plaats, en leggen ze de kasseistroken opnieuw aan die onder het gewicht van het werfverkeer verzakt zijn. Niets is zo gevaarlijk voor fietsers als longitudinale sporen.
